به آرش اذر پيك
انسان كجا غير از خودم كه هيچ كس نيست
باور نكن انسان شدم كه هيچ كس نيست
آسمانم هنوز آبي تر گرجه مردم مرا نمي فهمند
گرچه باران از آسمان خدا تيغ تيزش هنوز با لبخند
حبس در سينه (بوق)بغضم را تا كيوسكي كه چند تا كوچه..
(بوق)-آرش سلام (مي باريم) مي رساني سلام را لبخند
(بوق)-با تو.. اگر چه در جيبم سگه ي ماه را نمي يابي
من قسم(بوق)با تو تا مرگم... رگ من را بزن كه تا سوگند
بعد ازاين تا طلوع خواهم رفت تا به جشن پرنده گي برويم
(بوق)-اما چه يزود جاده تو را.. –رفته ام چاي تلختان را قند..
(اتوبوسي به سمت تاريكي) ‹‹-ماه ودريا ستاره ها را مرد
نكند ساده (بوق) نفروشي›› گوش و قلبم هنوز هم پابند
(بوق)- اما چطور محبوبم بين مردم تو بهترين خوبم
دوستي با كسي كه دستم را مهربانانه خواست تا با بند..
(بوق)- آرش
الو
ا
ل
و
آيا پشت خط مني ؟
يا هرگز؟
(بوق بوق)
(بوق بوق)
(بوق بوق)
|
+| نوشته شده توسط
یار دبستانی در جمعه هفدهم شهریور 1385
|
