مکتب عریان- میثم سلیمی

آنسوی پرده ها


	به آرش اذر پيك انسان كجا غير از خودم كه هيچ كس نيست باور نكن انسان شدم كه هيچ كس نيست آسمانم هنوز آبي تر گرجه مردم مرا نمي فهمند گرچه باران از آسمان خدا تيغ تيزش هنوز با لبخند حبس در سينه (بوق)بغضم را تا كيوسكي كه چند تا كوچه.. (بوق)-آرش سلام (مي باريم) مي رساني سلام را لبخند (بوق)-با تو.. اگر چه در جيبم سگه ي ماه را نمي يابي من قسم(بوق)با تو تا مرگم... رگ من را بزن كه تا سوگند بعد ازاين تا طلوع خواهم رفت تا به جشن پرنده گي برويم (بوق)-اما چه يزود جاده تو را.. –رفته ام چاي تلختان را قند.. (اتوبوسي به سمت تاريكي) ‹‹-ماه ودريا ستاره ها را مرد نكند ساده (بوق) نفروشي›› گوش و قلبم هنوز هم پابند (بوق)- اما چطور محبوبم بين مردم تو بهترين خوبم دوستي با كسي كه دستم را مهربانانه خواست تا با بند.. (بوق)- آرش الو ا ل و آيا پشت خط مني ؟ يا هرگز؟ (بوق بوق) (بوق بوق) (بوق بوق) \|+\| نوشته شده توسط یار دبستانی در جمعه هفدهم شهریور 1385 \|


	به شهيد پوينده بال تو بود بين تمام پرنده ها سرخ و كبود بين تمام پرنده ها * در ابتداي راه پريدن كه باختند هر يك براي خود قفسي تازه ساختند حالا تواي و خنده ي سرد دل تفنگ حالا تو مانده اي و هزاران هزار سنگ * - اي آبرو و حرمت آزادي بشر محض خدا مرگ دلت را نخر بپر چيزي نگفت روي درختي كه سبز بود ... يك بال باز بال دگر بسته و كبود -آه اي درخت الفت ديرينه ام رفيق چيزي بگو که حرف تو آئينه ام رفيق پايم اگر چه بسته ولي ريشه هاي من طي مي كنند راه مرا تا خداي من تا سال هاي سال اسيرم خجالتم قسمت نبود با تو بميرم خجالتم آئينه رو يرا که نشان مي دهد نه پشت اين ماندن است... نه انا الحق تو را نكشت حالا بپر و زند ه بكن اختيار را مهري بزن به روي زمين اعتباررا * . . . * بال تو بود بين تمام پرنده ها سرخ و كبود بين تمام پرنده ها \|+\| نوشته شده توسط یار دبستانی در جمعه هفدهم شهریور 1385 \|


	تنها جايي كه پاسخ سئوال آزادي زندان نيست اين جاست! به شهيد مختاري آرام در اين حصار بنشين گنجشگك بيقرار بنشين پرواز در اين زمانه ي سرد جرمي است به حكم دار بنشين صياد نشسته اين طرف ها با سنگ در انتظار بنشين ***** گنجشك پريد و زير لب گفت: با بال بمير و خوار ننشين** \|+\| نوشته شده توسط یار دبستانی در جمعه هفدهم شهریور 1385 \|