مکتب عریان- میثم سلیمی

X

Oneline users :

کدهای خفن جاوا اسکریپت

مکتب عریان- میثم سلیمی

آنسوی پرده ها


	کار عریان 1 [پیرمرد به برگ های زرد درخت چشم دوخته باد می آید جارو می زند رفتگر پیر برگ های کوچه را می ریزد اشک مردی که بین برگ های شعرش آدرسِ jensesevom@yahoo.com ] - اگرمیل داشتی برایم بفرست برگ های شعرت را تازه می فهمم میل همان نامه ی [کافی نتِ عمو تم] - آقا میز خالی ؟! - شماره 7 گالیور می شوم تا از دنیای یاهوها تورا بامیل به چای دعوت کنم درسرزمین یاهوها پیدا نمی کنم اسب تک شاخ را به جستجویت حک می شوم در گوگل ری را یی را که گم شده در قصر آینه - گیر کرده آقا! [لطفا فریاد بشنوید] - پیغام را از نو بنویس - با این سرعت نمی شود ری را را از دست شوالیه ی پیر[لطفا پوزخند بشنوید] - ری رای من اینجا سرزمینی عجیب تر از صفحه ی شطرنج می برم تورا با اسب شاخدار از قصر آینه،تا شعرهایم را بفرستم؟! - نه ادامه اش را برایت شاخه ای بهار ایمیل دارم - گوشت با من است؟! یاهنوز درد پهلویت را پنهان می کنی پنهان کاری خوب نیست شماره ات را دارم چشم بسته می شنوم: درد می کشی افسوس دردت نان نیست که بگویم ترک خود خراب در فقر مبتلا کن خماریت لقمه شعری است تا دخترت را پروانه ای بسرایی روی گلهایی که برگونه ات گل انداخته است این روزها دزدچین گلها را جای باغبان اشتباه شده ای - گوشت با من است؟ یا هنوز از گورهای دسته جمعی درد می کشی گوشت را به من بده در میزنم شعرهایت را بلند شو وپاسخم را گلی بفرست چرا جوابم نمی دهی ؟! نکند تورم گوشهای تو را هم سنگین کرده سنگین تر شده ای انگار می خواهی بخوابی - نه نخواب نمی خواهم توراهم سنگ ببینم شب یا روز برای مشتی سنگ یکرنگ است شاعر ایمیل تلخی پیام مردن است درد ندیدن بر دوشش نمی کند ما هنوز زنده ایم با درد زنده ایم وبا درد با باد خواهیم رفت بلند شو و قبل از سفرمان با شاخه ای بهار دنیای تازه مان را شعری بفرست - آقا لطفا این میل را [مرددفتر شعرش را می بندد دل به روز های نیامده تا شاید ری رای گم شده در قصر آینه را از کلبه ی عمو تم به کوچه ای که هنوز رفتگرپیر،باد جارو می زند با میل به چایی دعوت کند] \|+\| نوشته شده توسط یار دبستانی در یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386 \|


	.......................................... اول از همه تسلیت وتبریک به مناسبت سال 86 تبریک که نو شد تسلیت که یک سال گذشت.از همه ی دوستانی که به من سر زدند ونشد که من ... ببخشید روزگار است گاهی پس دارد و گاهی پیش. امسال بیشتر از همه دلم به حال نان می سوزد.با این بیماری اقتصادی دیگر با گنجشک ها رابطه نخواهد داشت. سال تورم مبارک.کلیک رنجه ات یعنی که: هنوز هستی. ........ دست هایم را به تو میدهم تا با آن کارهاین را انجام دهی دست هایت را به من بده تا هر شب ببوسمشان .................................. دهکده شاهد است و ساکت که چوپان سینه ی گرگ را می درید و سگ سینه ی گوسپند ها را .............. \|+\| نوشته شده توسط یار دبستانی در جمعه بیست و هشتم مهر 1385 \|


	به آرش اذر پيك انسان كجا غير از خودم كه هيچ كس نيست باور نكن انسان شدم كه هيچ كس نيست آسمانم هنوز آبي تر گرجه مردم مرا نمي فهمند گرچه باران از آسمان خدا تيغ تيزش هنوز با لبخند حبس در سينه (بوق)بغضم را تا كيوسكي كه چند تا كوچه.. (بوق)-آرش سلام (مي باريم) مي رساني سلام را لبخند (بوق)-با تو.. اگر چه در جيبم سگه ي ماه را نمي يابي من قسم(بوق)با تو تا مرگم... رگ من را بزن كه تا سوگند بعد ازاين تا طلوع خواهم رفت تا به جشن پرنده گي برويم (بوق)-اما چه يزود جاده تو را.. –رفته ام چاي تلختان را قند.. (اتوبوسي به سمت تاريكي) ‹‹-ماه ودريا ستاره ها را مرد نكند ساده (بوق) نفروشي›› گوش و قلبم هنوز هم پابند (بوق)- اما چطور محبوبم بين مردم تو بهترين خوبم دوستي با كسي كه دستم را مهربانانه خواست تا با بند.. (بوق)- آرش الو ا ل و آيا پشت خط مني ؟ يا هرگز؟ (بوق بوق) (بوق بوق) (بوق بوق) \|+\| نوشته شده توسط یار دبستانی در جمعه هفدهم شهریور 1385 \|


	به شهيد پوينده بال تو بود بين تمام پرنده ها سرخ و كبود بين تمام پرنده ها * در ابتداي راه پريدن كه باختند هر يك براي خود قفسي تازه ساختند حالا تواي و خنده ي سرد دل تفنگ حالا تو مانده اي و هزاران هزار سنگ * - اي آبرو و حرمت آزادي بشر محض خدا مرگ دلت را نخر بپر چيزي نگفت روي درختي كه سبز بود ... يك بال باز بال دگر بسته و كبود -آه اي درخت الفت ديرينه ام رفيق چيزي بگو که حرف تو آئينه ام رفيق پايم اگر چه بسته ولي ريشه هاي من طي مي كنند راه مرا تا خداي من تا سال هاي سال اسيرم خجالتم قسمت نبود با تو بميرم خجالتم آئينه رو يرا که نشان مي دهد نه پشت اين ماندن است... نه انا الحق تو را نكشت حالا بپر و زند ه بكن اختيار را مهري بزن به روي زمين اعتباررا * . . . * بال تو بود بين تمام پرنده ها سرخ و كبود بين تمام پرنده ها \|+\| نوشته شده توسط یار دبستانی در جمعه هفدهم شهریور 1385 \|


	تنها جايي كه پاسخ سئوال آزادي زندان نيست اين جاست! به شهيد مختاري آرام در اين حصار بنشين گنجشگك بيقرار بنشين پرواز در اين زمانه ي سرد جرمي است به حكم دار بنشين صياد نشسته اين طرف ها با سنگ در انتظار بنشين ***** گنجشك پريد و زير لب گفت: با بال بمير و خوار ننشين** \|+\| نوشته شده توسط یار دبستانی در جمعه هفدهم شهریور 1385 \|


	کار عریان باران زمين را به جرم نمي دانم چه شلاق مي زند باد و اسما ن با سينه اي اتش گرفته بر سر زمين وساكنانش فرياد ميزنند. مرد عينك دودي اش را بر مي دارد بوي تن دختري گل الودكه به پاكي اسمان است دماغم را تازه ترمي كندو گوش هاي غبار گرفته ام را با ترانه هاي زلالش گوش تكاني باران چقدر سپيد موهايش را زيباتر ميكند -‏كاش تن باران خورده ات را بوسه اي ببخشم تمام مونولوگ هاي من همين است بي هيچ ديالوگي از اين تنديس جان گرفته در من ميدان غريب وطن را به سوي جاده ي بي انتهاي پشت تنديس ترك مي كنم. كاش زودتر پاكي تنديس را مي ديدم تا يك نفس انسان را دوست مي داشتم -اهواز ساعت ... حركت -تهران ساعت ... حركت -شمال ساعت... حركت به صحرا رفتم برهوت بود چون انسان نبود به جنگل امدم برهوت شد چون انسان بود اتوبوس مردم خوابيده را فيلم مي گذارد (روستا انسان هاي گريزان از جنايت دروغ مي خواهند دور ازانسان، انسان بسازد روستا به زودي مي ايد) كنار جاده تا چشم مي بيند نه درختي و نه كوهي -اقا بفرماييد -اب ميوه هاي نه طبيعي داخل ماشين در مسافرت هميشه مي چسبد مخصوصآ اگر پرتقال باشد. (ساعت ها گذشت ) جايي كه دشمن سنگ ايينه نبايد خنجر اگر باريد بي كينه نيايد -اقا كجا ميريد؟ باران قطع شده و تنديس خيس درآغوش آفتاب خوابيده است. مرد عينك دودي اش را مي زند و كاغذ هاي خيس وسياهش را در جيبش مي گذارد و پشت به تنديس رو به شهر ميرود. \|+\| نوشته شده توسط یار دبستانی در دوشنبه شانزدهم مرداد 1385 \|